Hoe ze de wrakken onderzochten
De wrakken werden gevonden in 2022 en verder onderzocht van 2023 tot 2024. Dit project behoort tot de meest uitdagende onderwateroperaties ooit en staat onder leiding van de Nationale Cultureel Erfgoed Administratie van China (NCHA). Er is gebruikgemaakt van geavanceerde technologie, zoals bemande en onbemande duikvaartuigen, HD-camera’s en 3D-laserscanners. Shenhai Yongshi (de “Krijger van de Diepe Zee”) speelde een belangrijke rol bij het bergen en documenteren van de vondsten.
Een van de grootste taken was het in kaart brengen van de wrakomgeving en het veilig ophalen van voorwerpen zonder schade. Die mapping is heel belangrijk om te begrijpen hoe de schepen zijn gezonken en waarom de lading vijftig eeuwen (vijf eeuwen) relatief goed bewaard is gebleven. Het gebruik van submersibles en sensoren was onmisbaar vanwege de extreme diepte en de hoge druk.
Wat er in de schepen zat
De geborgen artefacten vertellen een duidelijk verhaal over uitwisseling en handel. Wraknummer 1 bevat meer dan 900 stukken, waaronder prachtig blauw-op-wit porselein dat waarschijnlijk uit de ovens van Jingdezhen komt. Naar schatting liggen er nog 10.000 andere artefacten op de zeebodem. De staat van bewaring van deze voorwerpen, vooral het porselein, is uitzonderlijk goed.
Wraknummer 2 toont een lading van natuurlijke producten zoals exotisch hout, hertenstangen en schelpen. Deze goederen worden geïnterpreteerd als terugkeerend naar China, geladen vanuit de Indische Oceaan of Zuidoost-Azië. Het verschil in lading tussen de wrakken bevestigt dat handelsroutes in die tijd in twee richtingen actief waren.
Wat het zegt over handelsroutes en cultuur
De wrakken bevestigen de rijke maritieme geschiedenis en de rol van China in de Maritieme Zijderoute. Al in de 16e eeuw bestonden handelsverbindingen met Malakka, Ceilan (nu Sri Lanka) en westelijk India. Deze ontdekkingen wijzen niet alleen op handelsuitwisseling; naast goederen vervoerden schepen ook ideeën en artistieke stijlen die de regio’s die ze aandeden beïnvloedden.
Het bestaan van perfect gestapelde houtblokken wijst op een goed georganiseerde handelsvloot die mogelijk kort na vertrek door een storm of ongeluk werd getroffen. De datering van sommige vondsten uit de periodes van keizer Zhengde (1506–1521) en Hongzhi (1488–1505) plaatst het zinken in het begin van de 16e eeuw.
Historische betekenis en toekomstige ontdekkingen
De Ming-dynastie kenmerkte zich door territoriale, demografische en commerciële uitbreiding, met handelspartners variërend van India en Arabië tot Oost-Afrika en zelfs Europa. Exportgoederen zoals porselein, zijde en thee waren zeer gewild, en de zeevaartroutes droegen ook bij aan culturele en technologische uitwisseling. Elke vondst uit zee vult een stukje van de puzzel rond vroege mondiale handel aan.
Chinese autoriteiten omschrijven deze ontdekkingen als “een ontdekking van wereldklasse”, waarmee ze China’s lange rol in wereldwijde maritieme netwerken benadrukken, vóór de Europese maritieme dominantie. Met elke duik en elk herwonnen voorwerp wordt dit rijke verhaal steeds completer. De voortgang van het onderzoek zal de komende jaren ongetwijfeld meer licht werpen op een nog grotendeels onverteld verhaal.
