Waar en hoe ze het vonden
De vondst is gedaan door het scheepswrak van San José, de Franse dienst die zich bezighoudt met onderwater- en onderzeearcheologie, samen met gespecialiseerde eenheden van de Franse Marine. De exacte plek ligt in de donkere diepten van de Koude Middellandse Zee. Hoewel diepte nog geen evenaring is van die van de beruchte USS Samuel B. Roberts op 6.895 meter, betekent dit voor Frankrijk een nieuw nationaal diepterecord.
Er was aanzienlijke technologische expertise nodig. ROV-operatoren gebruikten geavanceerde 4K-camera’s, 3D-mapping en millimeter-precieze grijparmen om het wrak in detail vast te leggen. Die middelen zijn ontworpen om extreme druk te weerstaan (nodig voor operaties op zulke dieptes).
Wat ze precies vonden
Het koopvaardijschip is ongeveer 30 meter lang en blijkt uitzonderlijk goed bewaard — een echte tijdcapsule uit de renaissance. De omstandigheden op die grote diepte, zoals minimale stromingen en de verpletterende druk, hebben organisch verval vrijwel stilgelegd. Daardoor zijn zelfs fragiele details, zoals bevestigingssteuntjes en houtsnijwerk, nog duidelijk zichtbaar.
De lading vertelt veel over het culturele en economische leven toen. Ongeveer 200 keramische kruiken, versierd met bloemmotieven, kruisen en het heilige monogram IHS, wijzen op religieuze devotie. Verder waren er strategische ijzeren ingots, keurig verpakt in plantaardige vezels, complete tafelserviezen, een bewaard kanon inclusief munitie en een intact anker. Ook zijn er Ligurische navigatie-instrumenten gevonden die typerend zijn voor koopvaardijschepen uit die periode.
Wat het zegt over handel en cultuur
De mix van afgewerkte goederen en ruwe materialen laat een wijdvertakt netwerk van mediterrane handelsmarkten zien. Het benadrukt dat ijzer als strategische hulpbron toen van groot belang was, vergelijkbaar met hoe sommige moderne metalen nu voor batterijen zijn. De vezelwikkels geven bovendien aanwijzingen over hoe bemanningen vochtigheid tijdens lange reizen beheersten en leveren informatie over handelsroutes en havens uit die tijd.
Wat dit betekent voor diepzeeonderzoek
Ook al reiken we nog niet tot de dieptes van de USS Samuel B. Roberts, deze vondst vergroot ons begrip van wat diepzee-exploratie kan opleveren en van de conserveringsomstandigheden onder water. De tegenstelling tussen dit culturele erfgoed en modern oceaanafval — zoals plasticresten en drijvende netten rond het wrak — is een duidelijke herinnering aan de kwetsbaarheid van onze oceaanen.
Samenvattend levert de ontdekking van “Camarat 4” ongekende details over 16e-eeuwse maritieme activiteit en vormt ze een belangrijke bron voor de studie van de renaissancecultuur. Door zorgvuldige wetenschappelijke methodes en interdisciplinaire samenwerking is er een flinke stap gezet in de bescherming van cultureel erfgoed. Zoals een lid van het wetenschappelijk team opmerkte: “Zelden zo compleet, zelden zo welsprekend.” De vondst nodigt ons uit om niet alleen van het verleden te leren, maar ook bewuster na te denken over de toekomst van onze oceanen en het behoud van hun geschiedenis.
